_edited.png)
Wat een ontslagsituatie met werknemers doet
Ik zie bij veel werknemers die in een ontslagsituatie zitten, of het nu om ziekte gaat of om een gewone ontslagsituatie, dat het eerste gesprek ontzettend veel stress met zich meebrengt voor deze mensen.
Ik merk aan heel veel cliënten dat zij zoveel verdriet ervaren door hun werksituatie. En ook dat ontslag een van de meest stressvolle situaties in iemands leven kan zijn.
En toch zie ik ook wel een redelijk verband met het feit dat als een werkgever op een gegeven moment niet meer door één deur kan met een werknemer, die werkgever eigenlijk alles inzet om deze werknemer zoveel mogelijk dwars te liggen. En dat gebeurt op alle lagen van een bedrijf.
En dat gaat toch wel een beetje de verkeerde kant op.
Want ik merk ook tijdens ontslagsituaties en VSO-situaties, als ik dan zo'n heel dossier lees, dat er zoveel punten zijn waarbij mijn eerste vraag aan die cliënt eigenlijk is: "Ja, maar ik zie eigenlijk alleen maar dat de werkgever je gewoon naar de uitgang aan het pushen is."
En dat gevoel krijgen heel veel werknemers. Ze ervaren letterlijk dat ze worden tegengewerkt op de werkvloer.
Ik wil niet zeggen dat het pestgedrag is, maar ik heb toch het idee dat er heel vervelend met werknemers wordt omgegaan. Ook met werknemers die ziek zijn. En helemaal als je met een burn-out zit, dan draagt dat natuurlijk niet bij aan je herstel.
En ik vind dat altijd heel vervelend om te zien.
Ik heb soms huilende cliënten aan de lijn, emotionele cliënten. En mijn rol is daarin ook dat ik eigenlijk altijd zeg: "Laat je alsjeblieft niet gek maken door je werkgever."
Want sommige werkgevers zetten gewoon alles in op hun manier om iemand dwars te liggen. Om ervoor te zorgen dat iemand zelf de stekker eruit trekt, misschien zelf ontslag neemt, of om iemand helemaal gek te maken, in die zin.
En ik vind gewoon dat je een werkgever niet de macht moet geven om zoveel invloed te krijgen op jouw emoties als werknemer.
Het zijn gewoon tactische zetten die zij inzetten. Vat het nooit persoonlijk op.
Zorg er echt voor dat je op tijd juridische bijstand zoekt, want die kan dan het contact en de communicatie met de werkgever overnemen. En dat is gewoon heel belangrijk om op tijd te doen.
En ja, het is gewoon vervelend om te zien dat zoveel werknemers hierin zitten. Een vaststellingsovereenkomst kan echt wel een goede uitweg zijn, maar wel alleen onder de juiste voorwaarden.
En ook gewoon dat de emotie eigenlijk uit die zaak gehaald kan worden. Daarom is het gewoon van belang dat er iemand wordt ingeschakeld.
Maar de moraal van dit verhaal is dat ik dus heel veel cliënten zie die door de tijd heen echt aan het opknappen zijn.
Ik merk in het eerste gesprek dat ze vaak heel emotioneel zijn. En dan, als ik het oppak en we ergens komen, mensen uitleg krijgen of er bijvoorbeeld een einddatum wordt afgesproken, dan is dat letterlijk het licht aan het einde van de tunnel.
Ik merk gewoon dat dat zoveel doet.
En dat vind ik ook het mooiste van het arbeidsrecht. Dat je dat kan bieden aan iemand en letterlijk iets goeds doet voor iemands leven, voor iemands carrière. Het werkt ook door in het gezin.
En ja, ik vind dat mooi.
Dus ja, dat is eigenlijk wat ik wilde delen over wat ik zie in de praktijk. Dat heel veel werknemers ontzettend veel stress ervaren door hun werksituatie.
En dat het soms zoveel kan betekenen als iemand die zorgen uit handen neemt en er eindelijk weer perspectief ontstaat.
Opmerkingen